Category: eten

0

Vandaag zag ik bij de mijn groenteboer Robert en Mirna een bevreemdend ding. Het bleek een tomaat te zijn die verkocht werd alsof het een Chanel product is. Een zilveren doosje waarin 1 tomaat zat.
De iets nuchtere Robert gaf me er eentje mee om te proeven. “De honingtomaat heeft een broertje” zei hij. Zelf vond hij het geen tomaat omdat hij te zoet is.

Van binnen ziet hij er prachtig uit! Het lijkt wel of hij minder pitjes heeft. Voor Italianen is hij te rood. Ons Nederlanders is geleerd dat een rode tomaat lekkerder is, Italianen vinden ze alleen goed voor een saus en preferenen de tomaat die er uit ziet als een vleestomaat die geen zon heeft gehad.

Qua smaak is hij mild. Gelukkig proef je nog wat nachtschade maar het lichte zuurtje is volledig weg. Zoet is hij ook niet. Nee een milde tomaat die wel lang tomatensmaak in je mond blijft geven. De witte kern is lekker, het buitenste vruchtvlees is wat mij betreft te neutraal qua smaak.

Het is in iedergeval wel de duurste tomaat. Verpakt alsof je een sieraad koopt dus je gaat wel aandachtig proeven.

Op de verpakking staat overigens wel een webadres: www.droomtomaten.nl. Ik had verwacht recepten te vinden op de site maar dat valt tegen. Er staat alleen een soort handleiding over hoe je de tomaat moet eten: Dream, taste and enjoy.

Eigenlijk een bizarre marketingstunt in tijden van crisis.